Het voordeel van net iets te zwaar en te laat tafelen met vrienden is bij mij dat ik die nacht gegarandeerd veel zal dromen. Vannacht werd weer eens het bewijs geleverd. Soms valt 'the dream after the dinner before' tegen en word ik weer ziek, moet ik afscheid nemen of ben ik betrokken bij een hevig conflict. Ik weet niet of het aan de 'vergeten groenten', het witlof-soepje, mijn favoriete dessertwijn of de Edushock Experience van afgelopen woensdag lag, maar deze keer was het meer een visioen dan een droom.
De droomlocatie was een Mima House -achtige omgeving, een concept waarvoor ik in het Heuvelland wel een paar mooie plekken zou weten. Allerlei interessante mensen vlogen in, vaak zelfs letterlijk. Soms vaag, dan weer HD-helder. Mooie mensen, wijze mensen, grappige mensen, in allerlei soorten en maten. Jong en oud, onbekend en bekend. Luidruchtig en fluisterend, lief en dwingend, maar allemaal betrokken en verlangend naar nieuwe verbindingen.
Ook deze keer begon de ochtend volgens de weekendwetten weer veel te vroeg en dus had ik de afgelopen uren alle ruimte om onder begeleiding van vrolijke vogels betekenis aan de droom te geven. Wie mijn blog van donderdag over Edushock heeft gelezen, weet dat voor mij het echte shockeffect van deze onderwijs-onderstroomconferentie pas wordt bepaald door de noodzakelijke strategie over het vervolg. Wat zien we, ook al op korte termijn, in ons onderwijs terug van al die mooie plannen, brainstormsessies, voornemens en gevoelens? Mijn meest recente droom bevestigt mij in mijn overtuiging dat daarvoor snel een aantal, om in Edushock-termen te spreken, 'onderwijzigers met brainpower' elkaar in Nederland dienen op te zoeken. Natuurlijk onder leiding van Harriet Kollen, die als eerste het Edushock-gedachtegoed vanuit België naar Nederland haalde.
Zelf vind ik een aansprekende leeromgeving een belangrijke voorwaarde voor de nieuwe Academies van het Leven (met dank aan Vera Camilla). Marc en Nicole Maurer van Maurer United (klik de blokjes onder architecture aan) ontwerpen hele mooie duurzame ruimtes, zoals nu alweer bijna tien jaar geleden de Boerenwereldkeuken (zie site). Van dit concept kan ik zo een vertaling naar schoolpleinen bedenken als voorbereiding op het Nieuwe Werken.
Horstship is een milieuvriendelijk, duurzaam, autonoom, energie- en klimaatneutraal leslokaal voor, door en van leerlingen, bedacht als blijvende herinnering aan een overleden docent.
Anne-Marie Rakhorst bracht het cradle-to-cradle concept naar Nederland en haar ingenieursbureau Search weet alles van duurzaam bouwen af. Ze houdt zich nu ook bezig met de transformatie van de vele leegstaande kantoorpanden in ons land naar betaalbare en duurzame woningen, ook speciaal voor jongeren. Waarom kunnen diezelfde kantoorpanden niet geschikt gemaakt worden om invulling te geven aan bijvoorbeeld het gedachtegoed van een levenlang leren?
Rob Lindhout en Ellen Kusters waren al op Edushock aanwezig en houden zich dagelijks bezig met het op een bijzondere manier inrichten van leeromgevingen.
Op TedxEutropolis ontmoette ik het creatieve duo Arnout en Gijs Van Vaerenbergh die in het Belgische Haspengouw een transparante kerk bouwden. Zij hebben ongetwijfeld ook uitzonderlijk creatieve ideeën over hoe je leren in de toekomst kunt vertalen in geschikte leeromgevingen. Kunstenaar Sjef Drummen heeft als onderwijsdirecteur in Roermond bij Niekée al een unieke leer- en leefomgeving gerealiseerd:
Stel je nu eens voor dat je Sjef, Nicole & Marc, de mensen van Horstship, Anne-Marie, Rob, Ellen, Arnout en Gijs samen met jongeren bij elkaar brengt voor een designsessie over leeromgevingen in de toekomst. En dat je vervolgens hun aanbevelingen in een soort Handboek voor Leeromgevingen vertaalt. Dan levert één aspect van de Edushock-leer ongetwijfeld al een tastbaar en invloedrijk resultaat op. Op dezelfde manier kun je de andere Edushock- thema's ook naar een (nog) hoger niveau tillen, namelijk dat van een tast- en zichtbare vertaling naar de onderwijspraktijk.
Wie heeft daar goesting in?
Nieuwe link:
Dirk de Boe, samen met Bernard Lernout en Pieter Sprangers de Vlaamse bedenkers van Edushock, beschreef in zijn blog hoe actief hij de afgelopen 10 dagen was om dit gedachtegoed te verspreiden: http://blog.edushock.be/#home
'Wat ik geef is mezelf, wat ik ontvang is vertrouwen, wat je krijgt is verbinding'(citaat:@Denkbeeldhouwer)
Welkom
Mijn naam is Tjeu. Een ontelbare woordenstroom heb ik in mijn leven al gedeeld. Met vrienden, lezers, leerlingen, collega's en onbekenden. Vol liefde, emotie, soms met woede, dan weer met grote dankbaarheid. In boeken, op schoolborden, in trendy magazines, tijdschriften en nu online. Voor mij, voor jou.
Posts tonen met het label edushock leeromgevingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label edushock leeromgevingen. Alle posts tonen
zaterdag 10 maart 2012
Edushock: en hoe nu verder?
Abonneren op:
Posts (Atom)